Gajović: Svjetski ekonomski forum, globalistička organizacija “gdje krupne zvjerke idu”

Izvor:
Politički.rs, Foto: Printscreen YouTube, Instagram

„Kada jedna vlast zavisi od bankara za novac, ona više ne kontroliše situaciju u zemlji, jer ruka koja daje je uvijek iznad one koja uzima… Novac nema otadžbinu; finansijeri ne posjeduju ni patriotizam ni pristojnost; njihov jedini cilj je dobit.“
(Napoleon Prvi Bonaparta, 1769-1821)

„… neka bankarski sektor u svemu bitnom bude nacionalan.“
(Džon Majnard Kejns (John Maynard Keynes, 1883-1946,britanski (engleski) naučnik i univerzitetski profesor političke ekonomije)

„…Biće proizvedeni svojevrsni bezbolni koncentracioni logori za čitava društva, u kojima će ljudi, iako su im oduzete sve slobode, zapravo uživati u tome, jer će propagandom i ispiranjem mozga biti tako rastrojeni da neće imati nikakve želje za pobunom. Kontrola uma farmakološkim sredstvima predstavljaće konačnu revoluciju.“
(Oldos Haksli (Aldous Huxley), 1894-1963 engleski pisac i esejista; 1961.godine)

„Ako kontrolišete naftu – kontrolisaćete čitave zemlje. Ako kontrolišete hranu – kontrolisaćete ljude (stanovništvo). Ako kontrolišete novac – kontrolisaćete čitav svijet.“
(„Siva eminencija“ spoljne politike SAD Henri Kisindžer (Heinz Alfred Kissinger, rođen 1923), koji je još 1954.godine postao politički savjetnik Dejvida Rokfelera)

Svjetski ekonomski forum (SEF) (eng. World Economic Forum – WEF) zvanično je neprofitna organizacija, čiji je proklamovani cilj da „pomogne ekonomijama i unaprijedi svijet“. Ali, njegovi stvarni ciljevi su „vrli novi svijet“ (Oldos Haksli), bez nacionalnih država, privatnog vlasništva i bez prava ljudi da „vladaju svojom dušom i tijelom“. Osnovan je 1971.godine, sa sjedištem u Ženevi. Okuplja „elitiste, globaliste i tehnokrate“, odnosno vodeće, globalistički orijentisane, poslovne ljude, političare, intelektualce i novinare da bi raspravljali o najvažnijim tekućim svjetskim problemima. Najviše tijelo SEF-a je Osnivački odbor od 22 člana, među kojima je i bivši britanski premijer Toni Bler.

Piše Milan Gajović, Foto: Printscreen YouTube/IN4S

Godišnji sastanci SEF-a se održavaju u švajcarskom gradiću Davosu. Ovogodišnji sastanak, 53. po redu, održava se 16-20. januara. Prema njegovom zvaničnom sajtu, glavne teme rasprave biće „(na Zapadu vještački izazvane – indukovane – M.G.) klimatske promjene, globalna inflacija i rat u Ukrajini“. Učesnike sastanka čuvaće više od 5.000 policajaca, vojnika i pripadnika obezbjeđenja.

Vlasti Crne Gore i Srbije priznaju ovu globalističku organizaciju. Dokaz za to je i činjenica da će ovogodišnjem sastanku prisustvovati i Dritan Abazović, predsjednik nelegalno izabrane i nelegitimne crnogorske vlade, kao i predsjednik Srbije Aleksandar Vučić, uprkos tome što je pozvan i Aljbin Kurti, i to u svojstvu „predsjednika Vlade Kosova“?!

SEF je jedna od najmoćnijih svjetskih organizacija romano-germanske „univerzalne civilizacije“, odnosno organizacija „globalne elite“, grupe bogatih i moćnih pojedinaca koji djeluju naddržavno, ne poštujući državne granice. To je još jedna od polutajnih organizacija zapadnih „vladara iz sjenke“, koja okuplja neizabrane pojedince, kako bi odlučili o politici koju žele da sprovedu na planetarnom nivou. Inače, polutajne organizacije rade na principu da niko od učesnika ne smije da postavlja pitanja, niti da otkrije nikakve informacije. Detalji sa sastanaka su skriveni od javnosti.

Učesnici podležu pravilu Četam hausa (Chatham House), iz 1927.godine, da „kada se sastanak održava… učesnici su slobodni da koriste informacije, ali ne mogu da otkrivaju identitet govornika, niti bilo kog drugog učesnika“. Četam haus je naziv londonske kuće, u kojoj se nalazi Kraljevski institut za međunarodne odnose, jedne od najvažnijih „nezavisnih“ organizacija (eng. think-tank – „rezervoar misli“, ili „brain trust“„privilegovano udruženje osoba visoke inteligencije“) zapadnih vladara iz sjenke.

Radi se o organizaciji koja pokušava da legalizuje svoj uticaj na globalnom nivou. Zvanično, na sastancima u Davosu razgovara se o, nesporno, najvažnijim međunarodnim problemima. Ali, njihova zvanična saopštenja su vid obmanjivanja javnosti, ili „…oblikovanje načina na koji ljudi razmišljaju tako da izgleda kao da ne postoji alternativa onome što se dešava“. (Endrju Kakabadze (Andrew Kakabadse, 1948, britanski univerzitetski profesor „upravljanja i liderstva).

U SEF-u su zastupljene najuticajnije osobe u medijima, politici, biznisu, nauci, tehnologiji, finansijama… Ali, njegov stvarni cilj je potpuna kontrola čovječanstva putem medija, nauke i tehnologije i preoblikovanje demokratije radi formiranja svjetske vlade.

Demokratija se doživljava kao prepreka potpunoj globalizaciji. Naime, globalisti su svjesni da ne mogu u potpunosti upravljati planetom ako „postoje demokratske procedure koje mogu na vlast dovesti one koji im se ne potčinjavaju“ (primjer Donalda Trampa).

Donald Tramp, Foto: Printscreen

Svjetsku vrhušku, „tajnu zapadnu vladu“, čine „gospodari istorije“ i „gospodari svjetske igre“, „svjetska zakulisa“, odnosno skup određenih monarhističkih porodica (prije svega, britanski Vindzori) i starih evropskih plemićkih porodica Italije, Njemačke i Austrije, te Vatikan, megabankari i industrijalci (potomci „barona pljačkaša“). Oni su međusobno povezani poslovnim, porodičnim i okultnim vezama i organizovani u zatvorene lože, klubove i komisije. Predsjednici država i premijeri na Zapadu su njihove marionete koje su unajmljene da ostvaruju njihove interese.

„Nužnost“ dvostrukih standarda „civilizovanog“ Zapada, tačnije zapadnih „vladara iz sjenke“, neuvijeno je razotkrio Robert Kuper (Robert Cooper, 1947, britanski diplomata), u svojoj knjizi „Raspad nacija“:

„…Postmoderna država ima poteškoću da se navikne na primjenu dvostrukih standarda. Međusobno, te države (Zapada – M.G.) funkcionišu na osnovu zakona i saradnje, ali kada su u pitanju države izvan njihovih granica, Evropljani moraju da se vrate grubljim metodama – sili, prvom udaru, prevari i svemu što je potrebno za one koji žive u svijetu nacionalnih država 19.vijeka. U džungli treba koristiti zakone džungle…“

Još 1950. godine, u svjedočenju pred Komitetom Senata za međunarodne odnose, američki megabankar njemačkog porijekla Džejms Varburg (James Paul Warburg, 1896-1969) je zaprijetio:

„Imaćemo svjetsku vladu, željeli mi to ili ne. Pitanje je samo da li će svjetska vlada biti formirana saglasnošću ili prinudom“!

Interesantno je da je njegov otac Pol Varburg „otac“ centralne banke SAD – Sistema federalnih rezervi (Federal Reserve System – FED).

Pol Varburg, Foto: Wikipediia

Neoliberalna globalizacija u osnovi podrazumijeva deetatizaciju (razdržavljenje) i denacionalizaciju (odnarođavanje). Negira postojanje nacionalne države i njenog suvereniteta, tradicionalnu religiju i porodicu, kao i nacionalnu kulturu. Zalaže se za, tajnim sporazumima, stvaranje novih transnacionalnih, državolikih ili ekonomskih identiteta. Država je suvišna kao čuvar pretjerane raznolikosti interesa i potreba, a unutrašnja tržišta treba liberalizovati i suspendovati važenje domaćeg zakonodavstva. Podrazumijeva se da će državni suverenitet biti podređen interesima transnacionalnih korporacija.

Neoliberalizam, nažalost, pretežno, uobličava savremeni život. Nedovoljno ograničeno tržište (od strane javne vlasti u opštem interesu) i naddržavne korporativne strukture se nameću u svim segmentima društvenog života. Britanska premijerka Margaret Tačer je svojevremeno izjavila da „ne postoji društvo“, što znači da egzistira samo pojedinac, odnosno grupe pojedinaca i njihovi interesi. A jedan od rodonačelnika liberalizma, Fridrih fon Hajek (Friedrich August von Hayek, 1899-1992, austrijski ekonomista i politički filozof) je govorio:

„Ja jesam za demokratski izabrane vlade koje će biti potpuno slobodne da ne sprovode ono zbog čega su ih birači izabrali. Lično, više sam sklon liberalnoj diktaturi nego demokratskoj vladi bez liberalizma… Ne znam šta je to socijalna država.“

Noam Čomski (Avram Noam Chomsky, 1928, američki lingvista, filozof i pisac) je kazao da „neoliberalni režim potkopava javni suverenitet pomjeranjem moći odlučivanja od nacionalnih parlamenata na virtuelni parlament kreditora i investitora, primarno organizovanih u korporativnim institucijama“.

Aleksandar Aleksandrovič Zinovjev (1922-2006, ruski filozof i sociolog) je pisao i govorio da vodeći zapadni mediji „funkcionišu disciplinovanije nego da imaju (komunistički – M.G.) Centralni komitet“.

Frensis Fukujama, Foto: Printscreen

Američki politički filozof Frensis Fukujama (Francis Fukuyama, 1952) je pogrešno označio „kraj istorije“ koji, po njemu, proizilazi iz tumačenja da je „liberalna demokratija krajnja tačka ideološkog razvoja i najviša forma vlasti koju je nemoguće prevazići“. Po njemu, liberalna demokratija nema alternativu kao „načelo svjetskog poretka u budućnosti“. A to je doživljavanje (neo)liberalizma kao političke teologije i univerzalne (ateističke) religije.

Sveti Justin Ćelijski (Popović) (1894-1979) je kazao da „…Rimokatolicizam se usredsredio na jednu želju – da sazda svetsku državu po svaku cenu“. I prema Olgi Nikolajevnoj Četverikovoj (1959, ruska naučnica, stručnjak za religiju i međunarodne odnose i direktorka Centra za istraživanje duhovne kulture u Moskvi) i „Vatikan pokušava da ostvari moralne i tržišne imperative za dostizanje inkluzivnosti i stabilnosti kapitalizma…papa Fransisko…aktivno razara katolički moral i moralnost, da bi katoličku crkvu potpuno ugradio u digitalnu civilizaciju…“

Ava Justin Popović, Foto: Društvene mreže

Klaus Švab (Klaus Schwab,1938, njemački mašinski inženjer i ekonomista) osnivač je i vječiti izvršni direktor SEF-a. U izvještaju SEF-a za 2010.godinu, pod nazivom „Globalni redizajn“, on navodi da globalizovanim svijetom najbolje može upravljati „samoizabrana koalicija multinacionalnih kompanija, vlada (uključujući i sistem UN-a) i odabranih organizacija civilnog društva“. Smatra da vlade više nijesu „pretežno dominantni akteri na svjetskoj pozornici“ i da je „došlo vrijeme za novu paradigmu aktera međunarodnog upravljanja“.

A u svom govoru na Harvardu, 2017.godine, Švab je kazao:

„Ono na što smo jako ponosni je da prodiremo u globalne kabinete vlada zemalja s našim mladim liderima SEF-a…poput kanadskog premijera (Žistena) Tridoa (Justin Trudeau, 1971)…Znam da su polovina njegovog kabineta, ili čak više od polovine… zapravo mladi globalni lideri SEF-a…To je istina u Argentini i istina je u Francuskoj, s predsjednikom – mladim globalnim vođom (Emanuel Makron – M.G.)…“

Srpski filozof Mišo Kulić (1951), prema portalu „Novi standard“, to ovako objašnjava:

„…korporacije ogromnom finansijskom i medijskom moći direktno utiču na izbor političkih elita, uglavnom skromno obrazovanim, ali zato bespogovorno poslušnih premijera, ministara, šefova država. Većina zapadnoevropskih lidera poslednje tri decenije su bilo polaznici škole „Globalne vođe budućnosti“, kasnije preimenovane u „Mlade globalne vođe“ unutar Svjetskog ekonomskog foruma Klausa Švaba…“

U svojoj knjizi „COVID – 19: The Great Reset“ („Veliko preuređenje“), (2020), Švab je iznio planove zakulisnih vladara iz sjenke za prelazak sadašnjeg u tzv. inkluzivni kapitalizam („inclusive capitalism“, od eng. include – obuhvatiti, uključiti…). i za oslobađanje čovjeka od privatne svojine. „Veliki reset“ je plan reorganizacije svjetske ekonomije, u skladu sa distopijskom „Agendom 2030“. Podrazumijeva da vlasnik kapitala, tobože, uzima u obzir, ne samo profit, nego i interese svih članova društva i svih socijalnih grupa. Stvarni cilj je da „gospodari novca“ postanu gospodari svijeta, te novi robovlasnički poredak, bez svojine, bez papirnog novca, sa prinudnom evidencijom građana i kontrolom Velikog brata.

Klaus Švab, Foto: Printscreen YouTube

Švab piše i: „…najveće multinacionalne kompanije će preuzeti veću društvenu odgovornost, aktivnije će se uključiti u javni život i biće odgovorne za opšte dobro.“ Jer, zalaganje zapadne megakapitalističke „elite“ je i da resursi neke države pripadaju cijelom čovječanstvu (čitaj: nadnacionalnim korporacijama).

Norveški političar i publicista Pol Stejgan (Pal Steigan, 1949) je napisao da Švabov plan znači „ponovno rađanje fašizma, ali u novom obliku“. To je, po njemu, neograničena diktatura finansijskog kapitala i rat za prenos moći i bogatstva.

Inkluzivni kapitalizam je, zvanično, svjetski pokret usmjeren ka stvaranju pravednijeg i ravnomjernijeg sistema raspodjele društvenog bogatstva, odnosno ka rešenju problema rastuće neravnomjernosti u raspodjeli dohodaka (blagostanja). Ali, suštinski, „Veliki reset“, odnosno „inkluzivni kapitalizam su „dimne zavjese“ iza kojih se skrivaju planovi globalne elite za kreiranje postkapitalizma – novog feudalizma, u cilju očuvanja i jačanja vlasti postojeće globalne elite. To bi bio robovlasnički sistem (društvo) sveopšte kontrole informacija, tokova elektronskog novca i ponašanja pojedinaca pomoću audio – vizuelnih sredstava i društvenih mreža.

Nadalje, u svojoj knjizi „Četvrta industrijska revolucija“, Švab piše:

„Vlade moraju da se prilagode na to da će, putem ove industrijske revolucije, vlast često prelaziti sa države na nedržavne subjekte, kao i od organizovanih ustanova na slobodne organizovane mreže cjeline…Ovlašćenja vlada bivaju ograničena djelovanjem konkurentnih centara moći, koji imaju transnacionalni, regionalni i lokalni, pa i lični karakter. Strukture mikrovlasti mogu da imaju ograničavajuće dejstvo na strukture makrovlasti, kakve su vlade savremenih država.“

I Dejvid Rokfeler (David Rockefeller, 1915-2017,američki megabankar) je, 1999.godine, kazao da „nešto mora da zamijeni vlade, kao takve, i mislim da to najbolje može da obavi privatna vlast“.

Kenet Rogof (Kenneth Rogoff, 1953, američki ekonomista i šahovski velemajstor), bivši visoki funkcioner MMF-a i Savjeta za spoljne poslove SAD je, u svom radu „Troškovi i koristi od postepenog ukidanja papirnog novca“, napisao da je „…(papirni) novac izvor zla i mora biti uništen jer vlasti ne mogu da isprate svaki njegov korak“. A savjetnik i američke banke „Goldman Sachs“, Giljermo de la Deheza (Giullermo de la Dehesa Romero, 1941, španski pravnik, ekonomista i političar) je, još 2007.godine, napisao da „…novac treba zamijeniti elektronskim plaćanjem da bi se svaki korak mogao ispratiti“.

Sadašnja inflaciona kriza je „proizvedena“ i da bi se svijet natjerao da prihvati novu digitalnu valutu centralnih banaka. Krajnji cilj jeste stvaranje globalnog društva u kome se „sav novac centralno izdaje i kontroliše“.

Zbignjev Bžežinski, By Tobias Kleinschmidt – https://securityconference.org/mediathek/asset/zbigniew-brzezinski-1916-01-02-2014/, CC BY 3.0 de, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=30975862

Zbignjev Bžežinski (Zbigniew Kazimierz Brzezinski, 1928-2017, poljsko-američki politikolog i geopolitičar) je, još 1995.godine, pisao:

„Regionalizacija (dovodi)…do ostvarenja cilja i stvaranja jedne svjetske vlade. Nacionalni suverenitet nije više održiv koncept.“

 

Znači, regionalizacija je sredstvo globalističkih neformalnih centara moći za ukidanje suverenih nacionalnih država i nacionalnih zakonodavnih okvira. Supranacionalno pravo treba da ima dominaciju nad domaćim pravom. Planirana je i „prinudna politička unifikacija u okviru univerzalne države“. (Arnold Tojnbi (Arnold Joseph Toynbee), 1889-1975, engleski istoričar, filozof istorije i sociolog).

U septembru 2015.godine, 193 članice UN jednoglasno su usvojile, u suštini, distopijsku „Agendu održivog razvoja 2030“, kojom su definisale pravac usmjeravanja čovječanstva, uz obavezu da proklamovane ciljeve uključe u svoje javne politike. Temeljni stubovi „Agende 2030“ su „3 E“ (economy, ecology, equity – ekonomija, ekologija, jednakost). Posebno je naglašena važnost regionalnog teritorijalnog organizovanja kojim treba da se prevaziđe prevelika „državolikost međunarodnog poretka“.

Inače, distopija je oblik totalitarnog društva u kome su „sabrane sve negativne tekovine savremene civilizacije“. Takvo društvo, prije svega, karakteriše sveopšta kontrola javnih vlasti i nepoštovanje prava i sloboda građana.

Distopijski karakter namjera SEF-a i „Agende 2030“ jasno se razotkriva iz riječi Ajde Oken (Ida Auken, 1978) poslanice u danskom parlamentu, iskazane 2016.godine: „Dobro došli u 2030. Ne posjedujem ništa, nemam privatnost i život nikada nije bio bolji“?!

Ona je napisala i da je „kupovina daleka uspomena u gradu 2030, čiji su stanovnici otkrili čistu energiju i pozajmljuju ono što im treba na zahtjev…“ Reklo bi se, čist komunizam na djelu!

„Po planovima ultraglobalista, ljudi bez posla, koji sjede kući, dobiće bazni prihod da se ne bi bunili i biće potopljeni u virtuelnu realnost…“ (Andrej Iljič Fursov, 1951, ruski istoričar).

Jedan od glasnogovornika i ideologa globalističke agende Žak Atali (Jacques Attali, 1943, francuski ekonomista i političar i bivši predsjednik Evropske banke za obnovu i razvoj (EBRD)) je, još 1992.godine, u svojoj knjizi „Linija horizonta“, napisao:

„S jedne strane, postojaće privilegovane elite koje će moći da žive i da se kreću gdje žele…Nazivam ih „hipernomadi“. S druge strane, na dnu ljestvice, biće „infranomadi“, koji će biti prinuđeni da se neprestano kreću kako bi došli do hrane i krova nad glavom u podnošljivim klimatskim uslovima…Ljudi će izgubiti tradicionalnu vezanost za zemlju, zajednicu, porodicu…“

Znači, stanovnici bi bili pod stalnim elektronskim nadzorom, bez osjećanja za domovinu, vjeru, pretke i, živjeli bi, isključivo, kao potrošači.

Treba se podsjetiti da je i Bžežinski govorio i pisao o „kontroli masa putem „ateizacije“ religije, masovnih sportskih događaja, neobuzdanih seksualnih pobuda, rok muzike i narkotika Na djelu je, znači, masovna debilizacija ljudi, prije svega, preko sistema obrazovanja i masovne kulture i profesionalnog sporta u kome glavnu ulogu igra novac, a sportisti su tržišna roba. Takođe, svjedoci smo razaranja ličnog i kolektivnog morala putem tzv. političkog homoseksualizma.

Globalisti se zalažu i za „ponovnu kalibraciju (novo podešavanje, preispitivanje – M.G.) slobode govora“, odnosno „kalibraciju čitavog niza ljudskih prava koja se odvijaju na internetu…“ pod vidom tobožnje zaštite „slobode od nasilja“. To podrazumijeva neprestana ograničavanja slobode govora putem cenzure i stroge kontrole interneta i društvenih mreža, prije svega.

Prema Švabovoj teoriji „inkluzivnog kapitalizma“, trebalo bi da se stvore „ljudi – sluge“ koji služe „vlasnicima“ planete. Ovo se postiže i genetskim inženjeringom, odnosno indukovanim negativnim mutacijama gena. Elektromagnetnim zračenjem, zvučnim vibracijama koje izazivaju nesnosni bol i patnju i dejstvom halucinogenih supstanci stvaraju se ropski poslušne osobe razorenog identiteta. Ljudski mozak se programira prinudnim ili dobrovoljnim tehnikama „kontrole uma (svijesti)“ – onog što osoba „vidi“ u svom umu, ili tehnikama pojedinačnog ili kolektivnog „gušenja savjesti“.

Planirano je, takođe, i mikro upravljanje ljudskim ponašanjem, odnosno kontrola onog što mislimo, kuda idemo, što govorimo, što jedemo i što nosimo putem „individualnog praćenja ugljenikovog otiska“, pilulama koje sadrže mikročipove i opasne vakcine, te putem cenzure, propagande (reklama) i kontrole društvenih mreža („zombifikacija“ ljudi).

SEF planira i kontrolu vlada, a time i država, koristeći državnike kao zombije, kontrolom njihovog uma (tzv. „mandžurijski kandidati“).

Četvrta industrijska revolucija podrazumijeva promjenu čovjekovog genoma, odnosno transhumanizaciju čovjeka. Prema Olgi Četverikovoj, transhumanizam je postao najnoviji oblik „evolucionog humanizma“ i eugenike. Cilj je stvaranje „postčovjeka“ koji ima „tijelo poboljšano implantatima, bespolan je, vještački se razmnožava i ima multiplikovanu individuu (dvostruku svijest), biološku i tehnološku. Posthumano čipovano biće, sa kiborg sviješću, bilo bi integrisano u svjetsku informacionu mrežu za kontrolu čovječanstva. Čovjek će jednostavno postati biološki objekat kojim upravljaju.“

Radi se i na stvaranju sofisticiranog biohemijskog oružja protiv „neprijatelja“, koristeći njegov DNK.

Demokratski kongresmen iz Kolorada (SAD) Džejson Krou (Jason Crow, 1979) je, na „Aspen bezbjednosnom forumu“ (Aspen Security Forum), u julu 2022. godine, obznanio:

„Postoji sada oružje koje se razvija ili koje se već razvilo, projektovano da cilja specifične pojedince…Možete da uzmete nečiji DNK…njegov medicinski profil, i da usmjerite biološko oružje koje može da ubije tu osobu, ili da je ukloni s bojnog polja, ili da je učini neupotrebljivom…“

Foto: Printscreen

Lari Pejdž (Lawrence Larry Page, 1973, američki informatičar, saosnivač kompanije „Gugl), je kazao:

„Ljudi stvaraju i ostavljaju ogroman broj podataka o sebi svojom pretragom i to se može iskoristiti.“

Jednom riječju, u „globalističkom raju“ čovjek bi se pretvorio u primitivnog potrošača, lišenog ljudske svijesti i savjesti, ličnog (i polnog) i nacionalnog identiteta. „Bivstvo se redukuje na kvantitet“ (Danilo N. Basta, 1945, pravnik, filozof i akademik SANU).

Plan ultraglobalista, u procesu „velikog resetovanja“, jeste i brzo smanjivanje broja stanovnika planete na „zlatnu milijardu“ ili, bar, na „programski minimum“ – 3 milijarde ljudi. Godine 2021, Roberto Čingolani (Roberto Cingolani, 1963, italijanski fizičar i akademik), ministar za ekološku transformaciju u vladi ultraglobaliste Marija Dragija (Mario Draghi, 1947, italijanski ekonomista i bankar) je izjavio:

„Planeta je planirana za 3 milijarde ljudi. Nas je suviše, mi smo paraziti.“

I Henri Kisindžer je još, kao državni sekretar, za mandata predsjednika Ričarda Niksona, sačinio „Memorandum za nacionalnu bezbjednost 200“. U njemu se, između ostalog, navodi:

„…Smanjenje stanovništva, počevši od zemalja tzv. Trećeg svijeta, mora da bude primarni cilj američke spoljne politike…“.

Postoje i planovi da do 2050.godine, najmanje 4 milijarde „beskorisnih izjelica“ nestane sa Zemlje. To bi se postiglo ograničavanjem rađanja, insceniranjem epidemija zaraznih bolesti i vakcinacijama sa smrtonosnim kontraindikacijama, raseljavanjem stanovništva (programiranim migracijama), izazivanjem vještačkih nestašica vode, hrane i ljekova putem „klimatskog oružja“, genetski modifikovanom ishranom (GMO)… Preživjeli bi bili „naviknuti na poslušnost“. Srednja klasa bi nestala, postojali bi samo gospodari i potčinjeni. Prirodna porodica, nacionalni ponos i državni identitet bili bi razoreni.

U tom cilju je (kao i radi bogaćenja megakapitalista putem tzv. farmaceutske mafije) izazvana i pandemija kovid virusom. Godine 2020. i 2021. gradovi širom svijeta su bili podvrgnuti masovnim i drastičnim zatvaranjima (eng. lockdown). SEF je kovid pandemiju doživljavao kao „priliku“, za preoblikovanje čovječanstva, odnosno za preuređenje cjelokupne strukture svijeta, radi ostvarenja društvenih i političkih interesa globalističke „elite“.

X X X

Da je tzv. inkluzivni kapitalizam samo paravan za obmanu domaće i svjetske javnosti dokaz je i kontrolisano preusmjeravanje svjetskih tokova kapitala i novca ka odabranoj grupi megakorporacija (banke i investicioni fondovi – „gospodari novca“) i njihovim finansijsko – menadžerskim strukturama i akcionarima. To je dovelo i do povećanja jaza između bogatih i siromašnih. Prema podacima iz 2021.godine, 2.153 milijardera posjeduje bogatstvo koliko i 60 odsto Zemljana.

A kako funkcioniše privatizovani, zapadni finansijski sistem pod kontrolom megakapitalista, sa globalnim dejstvom?
Američke federalne rezerve (Federal Reserve System – FED),koje vrše funkciju centralne banke SAD, najveća je privatna korporacija zatvorenog tipa na svijetu! Predsjednik SAD, Vudro Vilson (Thomas Woodrow Wilson, 1856-1924) je, 1916.godine, tri godine nakon potpisivanja akta o osnivanju FED-a, izjavio:

„…nenamjerno sam uništio sopstvenu državu! Stanje nacije i sve naše aktivnosti su u rukama nekoliko ljudi. Ne postoji vlada slobodnog mišljenja i vladavina većine, već vlada po volji i interesu male grupe dominantnih ljudi…“

Abraham Linkoln, Foto: Wikipedia

Interesantno je da je i Abraham Linkoln (Abraham Lincoln, 1809-1865, predsjednik SAD, koji je ubijen u atentatu), još za vrijeme američkog građanskog rata, kazao:

„Imam dva velika neprijatelja: južnjačku vojsku ispred sebe i finansijske institucije u pozadini. Od ta dva, onaj u pozadini je najveći neprijatelj.“

Akcionari FED-a su isključivo privatne banke megakapitalista. Monetarnu politiku SAD (emisiju dolara kao svjetskog novca odnosno svjetske rezervne valute, kupovinu dolarskih hartija od vrijednosti, te kamate i druge uslove pod kojima FED kreditira banke…) utvrđuju i vode predstavnici akcionara privatnih banaka. Sistem FED-a nije dio državnog aparata SAD.

Vlasnička struktura nad FED-om je i dalje tajna. Preko povezanih finansijskih institucija (investicionih fondova i megabanaka, prije svega), presudan uticaj na FED imaju porodice Rokfekler, Morgan, Varburg…, britanske (Rotšild) banke i britanska kraljevska kuća Vindzor.

Poslije osnivanja FED kao privatnog akcionarskog društva, 1913.godine, SAD ne mogu da izdaju sopstveni novac, već su prinuđene da se kod FED zadužuju za svaki dolar i da za tu uslugu plaćaju kamatu. Niko nema pravo uvida (niti pravo na reviziju) u transakcije FED-a!

Prema podacima iz 2013.godine, prosječan stanovnik SAD je bio prinuđen da radi tri mjeseca u godini samo za otplatu državnog duga SAD prema FED. Tada je državni dug SAD iznosio preko 17.000 milijardi dolara, a sada je premašio 31.000 milijardi?!

Količina novca u opticaju, u SAD je desetak puta veća od vrijednosti BDP. Višak je plasiran u tzv. virtuelnu ekonomiju, odnosno u vrijednosno multiplikovana finansijska tržišta i rizične vrednosne papire.

Jednom riječju, bez javne (državne) kontrole, privatno se raspolaže ogromnim finansijskim sredstvima. Time, privatni gospodari svjetskih finansija kreiraju globalno (ne)pravo i globalnu (kriznu) stvarnost.

Cilj megakapitalista je da, preko transnacionalnih kompanija (čiji je kapital veći od BDP-a većine nacionalnih ekonomija) i gigantskih investicionih fondova i banaka, vladaju svijetom. Oni proizvode krize, a onda upravljaju njima, uklanjajući neposlušne državnike i političare i povećavajući jaz između bogatih i siromašnih.

Politikom tzv. „lakog novca“ (štampanjem dolara i kupovanjem vrijednosnih hartija na sekundarnim tržištima (berzama), bez ograničenja i uz kamatu koja je blizu nulte stope), FED u opticaj „upumpava“ hiljade milijardi dolara. Ta sredstva se, prije svega, dijele najvećim bankama i investicionim fondovima, koji su glavni „proizvođači“ kriza, ali i upravljači krizama radi ostvarivanja globalističkih ciljeva planetarnog upravljanja i kontrole.

Kako je dolar svjetska rezervna valuta, druge zemlje i privredni subjekti sticanjem dolara i kupovinom dolarskih hartija od vrijednosti kreditiraju akcionare FED-a i SAD.

Prema podacima koje javno saopštio, već pomenuti, ruski istoričar Fursov, vrijednost imovine (bogatstvo) porodice Rotšild (Rothschild) je, 2017.godine, iznosila oko 3,6 hiljada milijardi dolara, što je bilo samo nekoliko stotina hiljada dolara manje od BDP-a Njemačke, četvrte ekonomske sile svijeta?!

Koliko je bogatstvo megakapitalista, kojih nema na listi najbogatijih časopisa „Forbs“, može se sagledati i iz podataka (za 2020.godinu) da su njihovih prvih deset najvećih privatnih banaka u SAD imale imovinu od oko 12 hiljada milijardi dolara, što je bilo daleko više od zbira BDP-a Japana (oko 5 hiljada milijardi) i Njemačke (oko 3,8 hiljada milijardi), treće i četvrte ekonomske sile svijeta?! Samo prva banka na američkoj listi, „JP Morgan Chase“, raspolagala je imovinom od preko 2,5 hiljada milijardi dolara! Najveći investicioni fond na svijetu, američki „Black Rock“, posjedovao je aktivu od preko 7 hiljada milijardi dolara!

U odnosu na megakapitaliste, najbogatiji na Forbsovoj listi (Džef Bezos, Ilon Mask…) su „sirotinja“.

Globalistički politički motivisanim odlukama, od krize iz 2008.godine do dana današnjeg, Federalne rezerve SAD (FED), Banka Engleske, Evropska centralna banka (ECB) i Banka Japana i druge centralne banke država Zapada kreirale su enormne kredite („helikopterski novac“), kako bi spasavale mega finansijske institucije. Prema procjenama ekonomskih stručnjaka, do 2022.godine, u bankarske sisteme je (bez pokrića u realnoj ekonomiji) „upumpano“ oko 25.000 milijardi dolara, kupovinom obveznica (putem tzv. „kvantitativnih olakšanja“), i otkupom sumnjivih (kontaminiranih) aktiva, poput hipotekarnih hartija od vrijednosti.

Najveće zapadne banke su, tako stečeni novac (milijarde dolara), pozajmljivale svojim vodećim korporativnim klijentima- kompanijama. Taj novac nije korišćen za investiranje u nove proizvodne tehnologije, nego za „naduvavanje“ vrijednosti akcija tih kompanija. To je tzv. „otkup akcija“ (eng. „stock buy backs“), radi maksimalizacije njihove vrijednosti, što je dovelo do ogromnog rasta tržišne kapitalizacije (broj akcija pomnožen sa njihovom vrijednošću) i kompanija koje nijesu ostvarile nikakav profit.

Od januara 2020.godine, FED su unijele u svjetski bankarski sistem još oko devet biliona dolara, po gotovo nultim kamatnim stopama. Time je američki federalni dug porastao sa 35 odsto BDP-a na današnjih oko 129 odsto BDP-a.
Međutim, sada je cilj FED i drugih vodećih centralnih banaka Zapada da, po zadatku megakapitalista, „kvantitativnim zatezanjem“ i rastom kamatnih stopa drastično smanje likvidnost ekonomskih subjekata.
Ekonomski eksperti tvrde da globalni javni dug danas iznosi oko 300.000 milijardi dolara, ili oko 356 odsto svjetskog BDP-a! U toku 2020.godine ovaj dug je uvećan za oko 1.800 milijardu dolara, što je ravno godišnjem nominalnom BDP-u Rusije?!

Cilj je da se sporim privrednim rastom, visokom inflacijom i ogromnim državnim i javnim dugovima nametne globalna kontrola zemalja koje ne pripadaju interesnoj sferi Zapada, te prelazak u vlasništvo globalista „imovine i bogatstva, bilo da se radi o nekretninama, poljoprivrednim gazdinstvima, sirovinama, industriji, pa čak i hrani i vodi“.

Dramatičan rast cijena hrane i energenata i njihove programirane nestašice, te lažni „naučni“ mit o „globalnom zagrijavanju“ i diktat globalista za uvođenje „zelene energije“ imaju za cilj podsticanje inflacione spirale, odnosno pogoršanje ekonomskog položaja građana i država koje ne pripadaju „zapadnom svijetu“, te preuzimanje njihovih resursa i uspostavu kontrole nad prirodnom i društvenim bogatstvom na planetarnom nivou.

Najveća brana globalizmu jeste multipolarna aktivnost Rusije i Kine (koje su za Zapad najveći neprijatelji), ali i ostalih članica BRIKS-a, uz podršku nacionalnih vlada koje vode računa o interesima svojih država i građana. Zato je zapadna „duboka država“ , još od raspada SSSR-a, „pripremala“ Ukrajinu, tako da Rusija nije imala drugog izbora nego da vojno interveniše.

Milan Gajović, diplomirani pravnik sa advokatskim ispitom i diplomirani ekonomista,
iz Podgorice
16.januar 2023.godine

0 0 glasovi
Glasanje za članke

Ostavite komentar

1 Komentar
Najstarije
Najnovije Najviše glasova
Ugrađene povratne informacije
Pogledaj sve komentare
Gale
Gale
18 dani pre

Pohapsiti i suditi im.