Kako su jedan monah i jedan humanitarac zapalili Bosnu

Izvor:
Politički.rs

Ovih dana smo svedoci neviđene hajke i organizovane kampanje bošnjačkih medija protiv oca Luke, igumana manastira Karno.

Iguman Luka

Ne postoji medij koji proteklih dana nije napisao sve najgore i najcrnje o ovom, kod srpskog naroda omiljenom monahu, i kako za njega kažu, “duši od čoveka, čistoti od sveštenika, velikom humanisti i graditelju”.

Povod za besramni napad na oca Luku bio je proslava dočeka Srpske nove godine u manastiru Karno, kom su prisustvovali između ostalih, ugledni domaćini, ratni veterani, bivši borci-heroji, pripadnici policije i srpski pripadnici oružanih snaga BiH, ugledni sportisti, humanitarci, književnici… Naravno da se na dočeku, kao što je i red, malo i zapevalo, i naravno da su se pevale srpske, pa i po neka četnička pesma.

Hijene iz bošnjačkih medija, kako onih finansiranih od šovinističke Izetbegovićeve SDA, tako i oni tobož građanski, koje finansiraju zapadne ambasade i na žalost i sramotu, finansira i predsednik Srbije Aleksandar Vučić  da bi vršili konstantan pritisak na Milorada Dodika, zaurlali su na sav glas.

“Utrkivale su se vrane”, kako kaže jedan prijatelj manastira Karno, “koja će glasnije zagraktati na oca Luku”.

Javljale su se veličine od Puhala i Suljagića, koje i komšije u mahalama zaobilaze u širokom luku, pa sve do čuvenog Dragana Bursaća koji iz centra Banjaluke zalaje čim se pomene nešto sa pridevom “srpski”:

“Četnici, dolaze četnici!”, zakevtali su muslimansko-nesrpski lajavci.

Dodatni razlog za širenje veštačke panike i pravljenje međunacionalnih tenzija ove beha veličine su videle u činjenici da je na dočeku bio i političar iz Srbije, lider pokreta Oslobođenje Mlađan Đorđević. Đorđević, koji je politikom počeo da se bavi osnivanjem pokreta pre nešto više od godinu dana, poznat je kao osoba koja ima jako dobre veze i često boravi u Rusiji. U Republici Srpskoj je Đorđević poznatiji kao humanitarac čija organizacija “Naša Srbija” je organizovala bezbroj humanitrarnih akcija i usrećila na hiljade dečaka i devojčica iz Srbije, Rusije i Srpske. Zato je Đorđević rado i često viđen gost širom Republike Srpske.

Foto: Privatna arhiva

Boravak Đorđevića u manastiru Karno, njegove veze sa Rusijom i to što brani opstanak Republike Srpske i jedinstvo srpskog naroda u regionu, verovatno su i najveći povod za ovaj sramotni napad na oca Luku, a ne pevanje četničkih pesama, koje se svakog dana pevaju i pevaće se.

Naravno da je narod u Srpskoj odmah stao uz svog voljenog sveštenika. Podrška mu stiže sa svih strana, kako iz Srpske, tako i iz Srbije i dijaspore. Narod samo najlepše o igumanu Luki govori, podsećaju šta je sve učinio i kako je digao iz pepela manastir Karnu, šta je sve učinio za verni narod u Srebrenici, kako duhovno i na svaki drugi način pomaže svakog ko mu se obrati i pričaju koliko su samo ponosni na njega kad ode u Jasenovac, kad ode u Banjaluku 9. januara, kad se slika u prsluku srpske žandarmerije, i naravno i kad se u manastiru zapevaju četničke pesme, jer da nije tih četnika bilo, ne bi sad ni Srba bilo u Bosni.

Možda je najtačnije oca Luku opisao Branislav Šušljik:

“Sama toplina njegovog osmjeha, sama smirena i tiha riječ, sama iskrenost i dobronamjernost koju posjeduje, njegova snaga da gradi ono predivno sveto i duhovno mjesto, govori o njemu kao duhovniku, čovjeku koji ima srce i širi ljubav, kao besjedniku riječi Gospodnje i kao neko ko uliva nadu da dobrota, smiraj, snaga, molitva i vjera još uvjek postoje i da se šire našom svetom zemljom.

Hvala ti Gospode što si mi dao mogućnost da upoznam sveštenika i pastira kao što je iguman Luka. Što sam slušao molitve koje je naš otac Luka izgovarao moleći se za sav srpski narod. Što sam mogao da vidim predivno sveto i duhovno mjesto i snagu koju on posjeduje da zida i gradi naš predivni manastir Karno.

Časni i čestiti oče Luka, pored riječi zahvalnosti, imate punu podršku u nastavku koračanja Gospodnjim stazama molitve.”

Aleksandar Vučić i njegovi lajavci bi trebali da zapamte ove Branislavljeve reči, da ostave oca Luku na miru i da shvate da Srbi neće pevati pesme o ljubičici beloj, niti o Naseru koji na Božić kolje po Kravici, niti će stajati mirno uz “God Save the Queen” (i njen fašistički režim), imaju Srbi svoje pesme, svoje heroje, svoju veru, pa na kraju krajeva i svoje političare, sa svim svojim manama i vrlinama, koji su spremni da brane i odbrane interese srpskog naroda, ma gde se on nalazio.

M. Milovanović

POSLEDNJE OBJAVLJENO

Ostavite komentar