Gajović: Finale Vučićeve pogubne politike po Srbiju i srpski narod

Izvor:
Politički.rs, Ilustracija, Foto: Južne vesti, Instagram/buducnostsrbijeav

„Drži se starih staza i starih prijatelja.“ (Stari zavjet, Knjiga propovjednikova)

Oslobođeni smo svog mišljenja. Sada nam stranci donose rešenja.“ (Petko Čančar, 1936, pravnik, pjesnik i aforističar; ministar pravde Republike Srpske)

Građanin Srbije koji…prihvati ili prizna okupaciju Srbije ili pojedinog njenog dijela, kazniće se zatvorom od najmanje deset godina.“ (Priznavanje kapitulacije ili okupaciječlan 306 Krivičnog zakonika Srbije (KZ))

Ko silom ili na drugi protivustavan način pokuša da otcijepi neki dio teritorije Srbije ili da dio te teritorije pripoji drugoj državi, kazniće se zatvorom od tri do petnaest godina.“ (Ugrožavanje teritorijalne cjelinečlan 307 KZ)

Piše Milan Gajović, Foto: Printscreen YouTube/IN4S

Aleksandar Vučić je, nakon razgovora sa specijalnim predstavnicima SAD i EU za „dijalog Beograda i Prištine“ Gabrijelom Eskobarom i Miroslavom Lajčakom, 20.januara 2023.godine, između ostalog, kazao:

„…krajnje je vreme da se formira ZSO…To je pitanje hitnosti, pošto je tek posle toga moguć razgovor…Zapadne diplomate su pozdravile napredak na evropskom putu…dao (sam) sve od sebe da štitim i čuvam Srbiju još neko vreme i spremni smo da prihvatimo koncept i radimo na implementaciji predloženog sporazuma…“

Iz ove izjave izvlačimo sledeće zaključke:

a) Za Vučićevu vlast, jedini preduslov za nastavak pregovora Srbije i lažne države Republika e Kosovës jeste formiranje Zajednice (srpskih) opština. Srbija i Srbi sa Kosova i Metohije time ne bi dobili ništa, jer bi to bio samo nastavak njihove integracije u pravni poredak druge albanske države na Balkanu.

Podsjetimo se da je neustavni Briselski sporazum („Prvi sporazum o principima koju regulišu normalizaciju odnosa“), kojim se Srbija samorazdržavila na KiM, Ivica Dačić, kao formalni premijer, potpisao 19.aprila 2013.godine, sa ratnim zločincem Hašimom Tačijem, iako je potjernica vlasti Srbije za njim bila na snazi?! Dačić je Sporazum potpisao iz prethodnu saglasnost Aleksandra Vučića, koji je formalno bio prvi potpredsjednik Vlade, a faktički premijer, odnosno osoba sa daleko najvećom političkom moći u Vladi.

Ovakvim postupanjem, Dačić i Vučić su, ne samo prekršili Ustav Republike Srbije, nego su počinili i dva teška krivična djela, citirana na početku ovog teksta.

Briselski sporazum nije sačinjen u skladu sa Bečkom konvencijom o ugovornom pravu iz 1969.godine, a prištinske „vlasti“ nijesu imale međunarodni kapacitet za potpisivanje Sporazuma. Ipak, Ustavni sud Srbije je „elegantno eskivirao“ da se izjasni o njegovoj ustavnosti, tendenciozno tumačeći da se radi o političkom, a ne (opštem) pravnom aktu.

Srbija se, ovime, samovlasnim neustavnim i nezakonitim odlukama njene (Vučićeve) vlasti na teritoriji svoje AP KiM, odrekla suverenosti, te upravne (policijsko – bezbjednosne) i sudske vlasti, kao i civilne zaštite, što su bitni atributi državnosti. Drugim riječima, Srbija je priznala legalnost i legitimnost pravnog poretka „države Kosovo“. Administrativne granice između centralne Srbije i KiM postale su državne. Srpske sudije su položile zakletvu pred tadašnjim „premijerom“, ponovo naglašavam, ratnim zločincem Hašimom Tačijem.

Printscreen (Arhiva)

U tekstu Sporazuma se, između ostalog, navodi:

„…7. Na Kosovu će postojati jedinstvene policijske snage koje se zovu Kosovska policija. Sva policija na severu Kosova će biti integrisana u okvir Kosovske policije. Plate će isplaćivati samo Kosovska policija…

10. Sudske vlasti biće integrisane i funkcionisaće u okviru pravnog sistema Kosova…

11. Opštinski izbori će biti organizovani u severnim opštinama 2013.godine, uz posredovanje OEBS-a a u skladu sa kosovskim zakonom i međunarodnim standardima…

14. Dogovoreno je da nijedna strana neće blokirati, ili podsticati druge da blokiraju napredak druge strane na putu za EU…“?!

I pored citiranog, Vučićeva vlast je Sporazum priznala i prihvatila kao izvor prava, pa su, u njegovoj primjeni, zakonodavni, izvršni i upravni organi Srbije donijeli odgovarajuće opšte akte kojima su državni atributi Srbije neustavno prenijeti na „vlasti“ lažne države Republika e Kosovës.

Vlasti Srbije insistiraju samo na tome da Priština nije ništa uradila na primjeni odredbi Briselskog sporazuma koji se odnose na Zajednicu (srpskih) opština. A šta je o tome napisano u Sporazumu?

„1.Postojaće Asocijacija / Zajednica opština u kojima Srbi čine većinsko stanovništvo na Kosovu…

4. U skladu sa nadležnostima dodeljenim Evropskom poveljom o lokalnoj samoupravi i kosovskim zakonom, opštine učesnice će imati pravo da sarađuju (u)…oblastima ekonomskog razvoja, obrazovanja, zdravstva, urbanizma, ruralnog razvoja (kao i da imaju)…5…druge dodatne nadležnosti koje mogu delegirati centralne vlasti („države Kosovo“). 6. Zajednica / Asocijacija će imati reprezentativnu ulogu prema centralnim vlastima i u tom cilju biće predstavljena u konsultativnom veću zajednica…“

Zaključujemo, Zajednica (srpskih) opština bi djelovala u okviru pravnog poretka „države Kosovo“ i u skladu sa „kosovskim zakonom“ i ne bi imala nikakve državne funkcije.

Šta SAD misle o tome, razjasnio je njihov specijalni predstavnik Gabrijel Eskobar koji je, u vezi nadležnosti Zajednice (srpskih) opština kazao da je to „suverena odluka koju Vlada Kosova mora da donese…“ A Miroslav Lajčak, specijalni predstavnik EU za „dijalog Beograda i Prištine“ je izjavio da „niko razuman ne može dozvoliti Republiku Srpsku na Kosovu“?!

Foto: Printscreen YouTube, rs.usembassy.gov

Dalje razdržavljenje Srbije na KiM izvršeno je potpisivanjem tzv. Vašingtonskog sporazuma, od 4.septembra 2020.godine, prije svega, u oblasti elektroprivrede i vodoprivrede.

Na taj način, prenosom državnih ovlašćenja i stvaranjem partnerskog odnosa, pravni poredak tzv. Republike Kosovo je prihvaćen kao legalan i legitiman, a Republika e Kosovës kao nezavisni i punopravni subjekat međunarodnog prava. Briselskim i vašingtonskim sporazumima Ustav Srbije je faktički stavljen van snage.

b) Vučićeva vlast prihvata Šolc – Makronov „Osnovni sporazum između Kosova i Srbije“, odnosno njemačko – francuski predlog rešenja kosmetskog problema. U tom dokumentu se naglašava „nepovredivost međusobnih granica i poštovanje teritorijalne cjelovitosti i suvereniteta…“, te razvijanje normalnih dobrosusjedskih odnosa na osnovu međusobnog priznavanja „relevantnih dokumenata“ i javnih isprava. Nadalje, kaže se da „Srbija se neće protiviti članstvu Kosova ni u jednoj međunarodnoj organizaciji (to znači ni u UN)“, i „…obje strane će nastaviti proces dijaloga koji vodi EU, koji će dovesti do pravno obavezujućeg, sveobuhvatnog sporazuma o normalizaciji odnosa…“ Plan predviđa „…odgovarajući nivo samouprave za srpsku zajednicu na Kosovu“, a „Strane ističu posvećenost EU i drugih donatora stvaranju posebnog paketa finansijske pomoći za zajedničke projekte dvije strane za ekonomski razvoj…“

Šolc – Makronov plan je neprihvatljiv za Srbiju! Ovo zato što se njime država Srbija dodatno formalno obavezuje na postepeno priznavanje državnosti Republika e Kosovës sve do konačnog sporazuma o međusobnom priznanju, kao preduslovu za njihovo članstvo u EU. Ovaj dokument propisuje dalje samoiseljenje Srbije sa KiM i prestanak njenog suprotstavljanja punom međunarodnom subjektivitetu lažne albanske države na prostoru KiM.

Postepeno priznanje državnih atributa druge albanske države na Balkanu od strane vlasti Srbije, predstavljalo je i predstavlja drastično kršenje njenog Ustava. Ovo se, prije svega, odnosi na Preambulu, član 8 i članove 182-187.

U Preambuli Ustava Republike Srbije se kaže: „…polazeći od toga da je Pokrajina Kosovo i Metohija sastavni dio teritorije Srbije, da ima položaj suštinske autonomije u okviru suverene države Srbije da, iz takvog položaja Pokrajine Kosova i Metohije slijede ustavne obaveze svih državnih organa da zastupaju i štite državne interese Srbije na Kosovu i Metohiji u unutrašnjim i spoljnim odnosima.“

Član 8 – „Teritorija Srbije je jedinstvena, nedjeljiva i nepovrediva i mijenja se po postupku predviđenom za promjenu Ustava.“

Član 182 stav 2 – „Republika Srbija ima Autonomnu pokrajinu Vojvodinu i Autonomnu pokrajinu Kosovo i Metohiju. Suštinska autonomija Autonomne pokrajine Kosovo i Metohija urediće se posebnim zakonom koji se donosi po postupku predviđenom za promjenu Ustava.“

U članovima 182-187 Ustava regulisan je pojam, osnivanje, teritorijalna nadležnost, finansijska autonomija, pravni akti, nadzor nad radom pokrajinskih organa i zaštita pokrajinske autonomije.

Zauzvrat, Srbija ne dobija ništa, čak ni maglovitu ekonomsku (finansijsku) pomoć. Zar odricanje od više stotina milijardi evra prirodnog i društvenog bogatstva na KiM može biti korisnije od takve nedefinisane pomoći i definitivnog popuštanja pod prijetnjama Zapada?!

v) Vučićeve riječi da čuva i štiti „Srbiju još neko vreme“ tumačimo kao njegovu namjeru da se povuče sa državne i partijske funkcije i nekom drugom, kome je „pripremio teren“, prepusti potpisivanje sporazuma „Beograda i Prištine“, o trajnom i nepovratnom odricanju države Srbije od svog, duhovnog i istorijskog, središta – Kosova i Metohije. Time bi Vučić pokušao da izbjegne nošenje najsramnijeg žiga izdaje u srpskoj istoriji!

d) Vučićeva vlast se ubrzano priprema za uvođenje sankcija Rusiji. I to bi predstavljalo faktičko odricanje Srbije od svog svetog središta – Kosova i Metohije. Uvođenje sankcija Rusiji (i, logično, posledično otkazivanje podrške Rusije Srbiji u Savjetu bezbjednosti UN) bio bi akt državnog i nacionalnog samoponištenja Srbije i srpskoga naroda.
Javnu radost zbog očiglednog otklona vlasti Srbije od Rusije izrazio je i ambasador SAD u Srbiji, Kristofer Hil: „Srbija (je) razumela da mora da se pomeri (od Rusije) i…vidimo napredak da Srbija radi ono što bi trebalo da radi…“ („Iskra portal“,14.oktobar 2022.)

Foto: Instagram/buducnostsrbijeav

Vučić, dugovremeno, jasno nagovještava da će, samovlasno, uvesti sankcije Rusiji kada „procijeni“ da je šteta od neuvođenja sankcija veća od koristi koja bi nastala podrškom hibridnom ratu Zapada protiv Rusije. Suvereni građani Srbije bi o tome bili tek naknadno obaviješteni.

Već duže od dvije decenije, Zapad („Imperija zla i laži“) vodi agresivni, intenzivni i neprekidni hibridni (mrežni, mrežnocentrični) neoružani rat protiv Rusije, ali i proksi (posredni) oružani rat protiv nje, preko Ukrajine. Rusija je na udaru Zapada jer je glavni globalni branič ljudskih, porodičnih, pravoslavnih (hrišćanskih), nacionalnih i državotvornih vrijednosti od sveopšte zapadne dehumanizacije, debilizacije i nemorala.

Srbija nema budućnost, u postojećim granicama, bez čvrstog vojnog, ekonomskog, političkog i kulturno – duhovnog saveza sa Rusijom. Srpski narod treba da se i međusobno i sa ruskim narodom ujedini u Bogoljublju i Hristoljublju. Takav savez je garant teritorijalne cjelovitosti Srbije, kao i njene vojne i energetske bezbjednosti. Nasuprot tome, članstvo u EU znači gubitak KiM i dalje rasparčavanje Srbije.

Njemački pravnik i filozof kulture Valter Šubart (1897-1942), u svom djelu „Evropa i duša istoka“ (1938), napisao je da je „Zapad zatočenik materijalne civilizacije i proživljava vrijeme duboke krize. Zapad ne može da se sam spase i buđenje iz toga može doći samo sa Istoka, iz Rusije …Zapad je čovječanstvu dao najpoznatije oblike tehnike, vladinih organizacija i komunikacija, ali je čovječanstvu uzeo dušu. Misija Rusije je da je vrati. Rusija ima duhovne sile koje je Evropa izgubila ili uništila…samo Rusija ispunjava uslove potrebne da povrati Dušu (Zapadu)…Rusija je jedina zemlja koja može izbaviti Evropu…(Globalni) zadatak Rusije da povrati dušu u ljude…“

Rusija i Kina su, kao stalne članice Savjeta bezbjednosti UN, ključni garanti važenja i nepromjenljivosti. Rezolucije SB UN 1244, od 10.juna 1999.godine. Zašto je ta Rezolucija važna?

Njome se potvrđuje „privrženost svih država članica suverenitetu i teritorijalnom integritetu SR Jugoslavije (od 2006.godine Srbije)“, te opredjeljenje da će „narod Kosova moći da uživa suštinsku autonomiju“, i da će „glavna odgovornost civilnog prisustva (na KiM) uključivati…unapređenje uspostavljanja do…konačnog rešenja, suštinske autonomije na Kosovu…“

I pored toga, Vučić ima neprincipijelan odnos prema rukovodstvu Rusije, kao garanta cjelovitosti Srbije. Srbija nije priznala povratak poluostrva Krim matici (2014.godine), niti je ruskom osoblju iz Srpsko-ruskog humanitarnog centra u Nišu (koji je formiran još 2012.godine) obezbijedila diplomatski status (privilegije i imunitete). A Krim i Donbas su vjekovne ruske teritorije, koje su odlukama sovjetskih (antiruskih) komunističkih vlasti poklonjene Ukrajini.

Vučićeva vlast je podržala antiruske i nelegalne rezolucije Generalne skupštine UN kojima se osuđuje „agresija“ Rusije na Ukrajinu i o izbacivanju Rusije iz Savjeta UN za ljudska prava.

A i Vučić je, svojeremeno, kazao:

„…postupanje (Rusije) u Ukrajini se ne može opravdati…Srbija (?!) i ja osuđujemo kršenje međunarodnog prava i rat u Ukrajini…Beograd se slaže sa EU u pogledu sukoba u Ukrajini…“

A u intervjuu za američki (sorošoidni) „Blumberg“, od 18.januara 2023.godine, još jednom je potvrdio:

„…Za nas je Krim Ukrajina, Donbas je Ukrajina…“?!

đ) Više puta sam u javnost prenosio ukazanja naših, srpsko – ruskih, Svetih Mati i Svetih Otaca mojoj supruzi Dragici da pitanje okupiranog KiM treba da ostane u stanju tzv. zamrznutog konflikta u pogledu svega onoga što bi značilo izričiti ili prećutno priznanje druge albanske države, čemu se Vučić, postojano i izričito, protivi. Jer, vrijeme radi za Rusiju, i za Srbiju, ali, samo ukoliko bude u čvrstom ekonomskom, političkom i vojnom savezu sa našom vjekovnom saveznicom i zaštitnicom.. .

Trenutni međunarodni položaj Srbije, kao stožerne srpske države, jeste zakonita i logična posledica presudnog, javnog i tajnog, djelovanja političkog prevrtača, marionete Zapada i podrivača Rusije Aleksandra Vučića, sa pogubnim posledicama po Srbiju i srpski narod u cjelini. Pod njegovom vlašću, Srbija je velika „Farma“, a stvarnost u Srbiji – rijaliti!

Zapadni vladari uz sjenke vode i ekstremnu antisrpsku politiku. Dokazi za to su zločinačka agresija NATO pakta na SRJ (prije svega na Srbiju), 1999.godine i činjenica da su SAD glavni sponzor i zaštitnik prištinskih nelegalnih vlasti.

Zapadni centri moći stavljaju Srbiju pred ultimativni izbor: ili ste sa nama ili protiv nas. Njihova zajednička i nepromjenljiva politika je, ne samo priznanje nezavisnosti lažne države Republika e Kosovës, nego i sistemski i neprekidni vojni, ekonomski, medijsko – propagandni i političko-diplomatski pritisak na Srbiju da pristane na samoamputaciju. Istovremeno, od Zapada i Vučićeve vlasti, traje medijsko – propagandni proces anesteziranja srpske javnosti radi pripreme za odricanje Srbije od srpskog duhovnog srca – Kosova i Metohije.

Politički aksiomi Zapada su da Srbija ne može postati članica EU sa Kosovom i Metohijom u svom sastavu, te ako: ne pristupi NATO paktu, ne pristane na ukidanje Republike Srpske i, prethodno, ne raskine vojne, ekonomske, političke i kulturno – duhovne veze sa Rusijom.

Zapadni megakapitalisti – vladari iz sjenke (Veliki Brat) doveli su (instalirali) Vučića na vlast sa osnovnim zadatkom da Srbija, postepeno i perfidno, priznaje lažnu drugu albansku državu na Balkanu, te da Srbiju uvede u zločinački, teroristički i okupatorski NATO pakt. Vučić ima zadatak i da Srbija, jednostrano, raskine ugovorne odnose i prijateljske veze sa Rusijom. Suprotno Ustavu i ubjedljivo većinskoj volji građana Srbije, Vučić „savjesno“ i perfidno, ispunjava postavljene zadatke Zapada.

Javnost ima pravo da sazna kako su i pod kojim uslovima zapadni moćnici prihvatili nekadašnjeg ekstremnog antievropejca Vučića za garanta sprovođenja „evropskih vrijednosti“ u Srbiji, te kako je Vučić obezbijedio (objektivno velika) sredstva da formira Srpsku naprednu stranku, kao masovnu političku organizaciju. Takođe, veoma je bitno objelodaniti ulogu Mila Đukanovića, kako u posredovanju između Vučića i zapadnih moćnika, tako i finansiranju (prljavim narkomafijaškim novcem) Vučićevog dolaska na vlast i njegovom održavanju na vlasti.

Foto: Predsednik.rs

Neophodno je istražiti i povezanost Vučića i njemu bliskih osoba sa raznim investicionim i „hedž“ fondovima preko kojih globalno cirkuliše ogroman „prljavi“ novac. Taj novac je pod kontrolom CIA-e, odnosno tzv. obavještajne zajednice SAD.

Đukanović je, za sada, počinio najveću izdaju u svesrpskoj istoriji sa tragičnim geopolitičkim posledicama. Naime, neustavnim pristupanjem Crne Gore NATO paktu prekinuta je (daj Bože, privremeno) kopnena veza između Rusije i srpskog etničkog i državotvornog prostora. Zato je jedan od glavnih zadataka iskrenih patriota (Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom) vraćanje Crne Gore srpskom i ruskom svijetu na miran, civilizovan, demokratski i pravno utemeljen način.

Od kada je postao predsjednik Republike Srbije, 2017.godine, Vučić, postojano i uporno, uzurpira nadležnosti Vlade. Time svoju ceremonijalnu funkciju neustavno proširuje i na utvrđivanje i vođenje ekonomske i spoljne politike. Po Ustavu Republike Srbije, „Vlada utvrđuje i vodi politiku“ (član 123 tačka 1).

Opisanu „nadležnost“ Vučić crpi iz ovlašćenja dobijenog od emisara zapadnih vladara iz sjenke koji su ga instalirali i kojima je jedino odgovoran. Zato, samovoljno i nesmetano, može da krši ustav i da se ne obazire na ubjedljivo većinsku volju građana (protiv sankcija Rusiji, te pristupanja Srbije EU i NATO paktu).

SAD i najmoćnijim članicama EU odgovara diktatura u Srbiji, jer im jedan jedini čovjek (Vučić) može ispuniti sve postavljene zadatke. Ne treba zanemariti ni veliki ucjenjivački kapacitet Zapada prema Vučiću zbog kriminala u koji je uključen on i njegova rodbina, kumovi i prijatelji. Zapadni moćnici su vršili pritisak je da Vučić što prije postane premijer, jer su s pravom procijenili da je to najbrži put da Srbija prizna nezavisnost lažne države Republika e Kosovës. Na kraćim kursevima u zemlji i inostranstvu, Vučić je dugo pripreman za marionetu Zapada. Još u početnim godinama 21.vijeka Tomislavu Nikoliću je rečeno da će Vučić biti glavni, te da će mu morati prepustiti glavne partijske i državne funkcije.

Pristanak Borisa Tadića i Ivice Dačića da se proces pronalaženja rešenja za kosmetski problem prenese sa Savjeta bezbjednosti UN na Evropsku uniju, što je u potpunosti prihvatio i Aleksandar Vučić, ravan je veleizdaji.

Zašto EU ne može biti nepristrasni posrednik u pregovaračkom procesu oko Kosova i Metohije? To je heterogena i politički nestabilna regionalna međunarodna organizacija koja nema sopstvenu, izvornu, autentičnu spoljnu i bezbjednosnu politiku. EU se nalazi pod potpunom kontrolom zapadnih vladara iz sjenke, prije svega, preko vlasti i bezbjednosnih službi SAD i preko NATO pakta.

Podsjetimo se da su 22 od ukupno 27 država članica EU (među njima i najveće i najmoćnije članice) priznale nezavisnost lažne države Republika e Kosovës, što znači da ne priznaju suverenitet i teritorijalnu cjelovitost Srbije.

I prilikom obraćanja javnosti, 6.maja 2022.godine, iako je potvrdio da je većina građana protiv pristupanja Srbije EU i konstatovao da „suočeni smo sa neprimerenim pritiscima…(i) licemerjem dela zapadnog sveta“, te da „Srbija će biti pod velikim pritiscima da prizna Kosovo, i to postaje nesnosno“, „nepokolebljivo“ je saopštio da nema skretanja sa „pravoga puta“ i da je „poruka svima da će Srbija biti snažnije na evropskom putu“?!

Okupacija KiM, koja traje skoro dvije i po decenije jeste rezultat spoljnog napada i proizvod upotrebe ilegalnog nasilja. Drugim riječima, stanje na KiM je posledica monstruozne agresije NATO pakta na SRJ. Tokom agresije, zločinačka i teroristička tzv. Oslobodilačka vojska Kosova (OVK) je bila NATO pješadija. Ta agresija je uzrokovala da se sa KiM iseli više od 200.000 Srba, a ključne pozicije u organima privremene samouprave zauzeli su ratni zločinci iz tzv. OVK?! Zapadni megakapitalisti i NATO pakt su okupirali Kosovo i Metohiju da bi nesmetano pljačkali nemjerljivo prirodno bogatstvo, kao i veliko društveno bogatstvo koje pripada državi Srbiji i Srbima.

Na privremeno okupiranom Kosovu i Metohiji se neprekidno sprovodi golo nasilje prema Srbima (čak i prema djeci), krše se principi vladavine prava, kao kolektivna i pojedinačna prava Srba i ugrožava njihovo kulturno – istorijsko nasleđe. „Vlasti“ lažne države Republika e Kosovës, pod sponzorstvom najmoćnijih država Zapada, sračunato nekažnjeno ruše kulturno- istorijske spomenike, bogomolje i groblja kao dokaze o višemilenijumskom trajanju Srba na prostoru KiM. To je i teritorija na kojoj caruje bezvlašće gdje se trguje drogom, oružjem i ljudima.

U „Vladi Kosova“ koja vodi ekstremnu antisrpsku politiku, gotovo deceniju, učestvuju i čak vrše ministarske funkcije predstavnici Vučićeve „Srpske liste“?!

Foto: Instagram/buducnostsrbijeav

Ni inicijativa „Otvoreni Balkan“ nije u interesu Srbije, jer olakšava funkcionisanje organa „države Kosovo“ i ostvarivanje velikoalbanskog državnog projekta, po principu puzajućeg albanskog integralizma. Ovom inicijativom Srbija se obavezuje na izgradnju infrastrukture (drumske i željezničke, prije svega) na korist lažnoj državi Republika e Kosovës, tzv. velikoj ili „prirodnoj“ Albaniji i budućoj pomorskoj NATO bazi u Albaniji. Vlasti Albanije i „države Kosovo“ potpisuju sporazume o povećanju stepena međusobne integracije, a sve su učestaliji javni zahtjevi albanskih „prvaka“ za ujedinjenje utemeljenog na neoliberalnim vrijednostima Zapada. Na ovaj način stvorila bi se prečica da i teritorija KiM bude u NATO paktu i EU.

Vlasti Srbije su, 6 decembra 2022.godine, prihvatile i, antisrpsku i antirusku, „Deklaraciju iz Tirane: Samit EU – Zapadni Balkan“ U njoj se partneri iz regiona pozivaju na napredak „ka potpunom usklađivanju sa zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom EU i da djeluju u skladu sa tim, uključujući restriktivne mjere EU (sankcije Rusiji).“ Konstatovano je, između ostalog da „Eskalacija agresorskog rata Rusije protiv Ukrajine ugrožava evropski i globalni mir i bezbjednost…“, te da „Zajednički nastup sa EU je jasan znak strateške orijentacije partnera…“ Naglašeno je i da „…od obje strane (Beograda i Prištine) očekujemo konkretan napredak kao sveobuhvatnom i legalno obavezujućem sporazumu o normalizaciji njihovih odnosa…“

Cilj i Deklaracije iz Tirane je da se Balkan politički, bezbjednosno i ekonomski potpuno integriše u cjelovitu (neo)liberalnu koloniju Zapada, sa dvije albanske države koje bi se ubrzo ujedinile i unitarnom BiH bez Republike Srpske. Prihvatanjem Deklaracije Vučićeva vlast je pristala i na operativnu realizaciju NATO bezbjednosnog koncepta i na „Zapadnom“ Balkanu koji podrazumijeva integraciju u taj pakt unitarne BiH i Srbije bez KiM?!

Rezolucijom Narodne skupštine Srbije, iz 2007.godine, proglašena je vojna neutralnost Srbije „…u odnosu na postojeće vojne saveze…“

Vojna neutralnost jedne države zavisi od više faktora: dovoljnog stepena vojne moći radi odvraćanja mogućeg agresora, ekonomske samodovoljnosti, geografske izolacije, visokog stepena političke stabilnosti, saglasnosti ključnih međunarodnih subjekata i susjednih država da poštuju vojnu neutralnost i dr. Nijedan od navedenih faktora ne može se primijeniti na Srbiju.

Koncept vojne neutralnosti Srbije je samo paravan Vučićeve vlasti za obmanjivanje građana o tobožnjoj principijelno izbalansiranoj saradnji Srbije i sa NATO paktom i sa Rusijom. A u stvarnosti Srbija (Vojska Srbije) i NATO pakt ostvaruju najveći stepen institucionalne saradnje za jednu državu nečlanicu kroz specifične i raznovrsne programe tzv. strateškog partnerstva, dok je saradnja sa Rusijom (Organizacija dogovora o kolektivnoj bezbjednosti – ODKB) simbolična i deklarativna. Jednom riječju, Srbija realizuje program pune integracije u NATO pakt?!

Uporedo je tekao proces neutralisanja vojne moći Srbije i svođenje Vojske Srbije na faktor privlačenja, a ne odvraćanja neprijatelja.

U intervju za TV Prva, od 31.decembra 2022.godine, Vučić je cinično izjavio:

„…Sa NATO-om moramo da sarađujemo, jer ste vi, Rusi, napustili Kosovo…“?!

Foto: Printscreen TV Prva

Takođe, javno je govorio:

„Mi smo vojno neutralna zemlja, nismo politički neutralna država, nalazimo se na evropskom putu i dok god se nalazimo na evropskom putu ne možemo da budemo politički neutralni…mi smo jasno na našem putu u EU i to jeste i ostaje naš strateški cilj…bez Nemaca ne možemo dalje i gotovo da ne možemo da preživimo…Nemamo nikakvih iluzija da bez Nemačke ne možemo.“?!

Po Vučiću, dakle, Srbija nije politički neutralna država i orijentisana je na pristupanje EU (što podrazumijeva usaglašavanje spoljne politike sa EU, te uvođenje sankcija Rusiji prema kojoj Unija vodi neprijateljsku politiku)?! Srbija ne može biti politički orijentisana kao EU i vojno neutralna. Između EU i NATO-a postoji personalna, politička i vojno – bezbjednosna jednakost! EU = NATO.

Kako je Srbija „ostrvo u NATO moru“, vojni savez sa Rusijom je neophodan i hitan!

Ponovo ističem da svetu srpsku zemlju Kosovo i Metohiju, sa nemjerljivim duhovnim značajem i ogromnim prirodnim i društvenim bogatstvom treba, uz pomoć Rusije, reintegrisati u ustavni sistem Srbije pravnim i političko -diplomatskim sredstvima. Ali, kao garancija za to, neophodna je i respektabilna vojno – policijska sila i vojni savez sa Rusijom, jer je Srbija „ostrvo u NATO moru“!

Odbrana Kosova i Metohije, kao središnje srpske zemlje, vrijedna je odricanja građana Srbije zbog pada BDP-a i životnog standarda usled, realno mogućih, ekonomskih sankcija i političke izolacije Zapada.

Nedvosmisleno proizilazi da je jedino spasonosno rešenje za Srbiju i srpski narod promjena Vučićeve vlasti. Kako to nije moguće ostvariti u okviru institucija sistema, preostaju samo mirni i uporni, protesti građana Srbije, kao nosilaca izvornog suvereniteta.

Ohrabruje saopštenje Srpske pravoslavne crkve (patrijarha i Svetog sinoda), na dan Svetog Jovana Krstitelja, 20.januara tekuće godine:

„Stav SPC je da je Kosovo i Metohija sastavni i neotuđivi dio Republike Srbije i da je njegovo očuvanje u granicama Republike Srbije ustavna obaveza i imperativ, kako za Crkvu tako i za našu državu.“

Ovime se i SPC jasno ograđuje od Vučićeve duboko pogrešne politike.

Nikad ne smijemo zaboraviti pozdrav „Dogodine u Prizrenu!“, sa sviješću da to „dogodine“ može potrajati.

Molim se Bogu i našim srpsko – ruskim Svetim Matima i Svetim Ocima za spas Srbije i srpskoga naroda!

 

Milan Gajović, diplomirani pravnik sa advokatskim ispitom i diplomirani ekonomista, iz Podgorice
23.januar 2023.godine

0 0 glasovi
Glasanje za članke

Ostavite komentar

0 Komentari
Ugrađene povratne informacije
Pogledaj sve komentare