Darko Đogo: Predlog iz Beograda da se srpski kadrovi vrate u Sarajevo samo je tužna repriza Miloševićeve iluzije

Izvor:
Politički.rs, Foto: Privatna arhiva, Pixabay, Instagram/buducnostsrbijeav

Da bismo mogli uopšte da pričamo smisleno o učešću Srba u institucijama na nivou BiH, najprije treba da nam budu jasni određeni okviri.

Piše Darko Ristov Đogo

Te institucije su stvorene od strane tzv međunarodne zajednice, kako bi se simulirala “državnost” BiH, s vremenom prenosile ingerencije date entitetima, i formirao još jedan način da se kroz klijentizam političkim strankama daju resursi, koje one dalje šire svojim korisnicima (obično po piramidalnoj shemi: direktni tenderski novac ministrima, posao i neka “pomoćnička” funkcija stranačim funkcionerima srednjeg nivoa, nešto od mrvica – stranačkim aktivistima).

Niti jedna politička partija – uključujući sve one u današnjoj vlasti i opoziciji u Srpskoj – nikada nije razvila političku elitu spremnu da živi bez tih privilegija. Zapravo, novac iz “zajedničkih institucija”, Savjeta ministara, CB BiH, Os BiH, miliona agencija na “zajedničkom” nivou (koji je zajednički taman koliko i “zajednička” prijava protiv onih koji učestvuju u postrojavanjima paravojnih jedinica u OS BiH) predstavlja jedan od važnijih resursa i za “srpske” stranke.

I zato n i k a d a niti jedna “srpska” stranka iz Srpske nije ozbiljno razmišljala niti razmišlja da se u okvirima nemetnutih “institucija” ponaša poput Slovenaca i Hrvata u SFRJ ili DPS kadrova u SCG. Umjesto elementarne operabilnosti i suštinske opstrukcije tih institucija (što bi jedino imalo smisla, ako iskreno vjerujete u suverenizam Srpske), srpski kadrovi su uglavnom zainteresovani za funkcionalnost (po mjeri ličnog profita) i vrlo konstruktivni, kad zatreba. Otuda su se i razvila dva uvijek upotrebljiva narativa: “ne damo da nas gaze” (treba da mi se da više u određenom poslu) ili “moramo se vratiti u institucije jer se samo tamo brane interesi građana” (moram ipak da završim nešto za svoju firmu preko ministarstva na Marin-dvoru, a i stranci, brate, pritisnuli da se njihova simulacija nastavi i dalje).

Ne postoji srpski političar u današnjoj vlasti i opoziciji u Srpskoj koji nije profitirao od bavljenja politikom i na “be-ha” nivou.

Zato:

a) predlog iz Beograda da se srpski kadrovi vrate u Sarajevo samo je tužna repriza Miloševićeve iluzije da, ako bude kadar da diciplinuje “bosanske Srbe” , moći će da se dogovori sa Zapadom da pritisak na Srbiju bude manji, a Zapad ka njemu snishodljiviji (istorija, učiteljica života kaže da to ne ide tim putem).

b) dokle god u Srpskoj ne bude jasno da su BeHa institucije sastvani dio okupacione uprave – a teško je shvatiti to ako živiš od njih, bilo da kupuješ ćerkama peti stan u Beču, završavaš kumu izvoz jabuka za Poljsku, koje idu za Rusiju ili prosto radiš u Sarajevu – sve će ovo biti samo tužna simulacija “političara” i “političkog života.”

A do tada – dok ne postanemo samodovoljni kao Albanci u svim zemljama u kojima i dalje žive kao “manjina” i politički bar malo pismeni, bar malo manje pohlepni i potkupljivi – ova smijurija zvana “politička elita” Srpske neće biti u stanju da radi ništa drugo već ono što radi: da slijedi svoje instinkte i interese koje će blasfemično da umotava u ideje i programe.

Дарко Ристов Ђого
POSLEDNJE OBJAVLJENO

Ostavite komentar